Να ξέρεις ν' ακούς...

ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣ... είναι κάτι πολύ δύσκολο... όταν μάθουμε πραγματικά ν' ακούμε τότε μπορούμε να μάθουμε, επειδή αν δεν ξέρουμε ν' ακούμε τότε... δυστυχώς μας διαφεύγει η ίδια η Γνώση, του εαυτού μας, των άλλων, του σύμπαντος, και γενικά της αλήθειας...

Οι βουδιστές λένε ότι για να προχωρήσει κάποιος στην φώτιση πρέπει πρώτα να πάρει την Διδασκαλία, το Ντάρμα όπως το ονομάζουν εκείνοι. Ο Μαθητής είναι σαν ένα δοχείο το οποίο είναι έτοιμο να λάβει την διδασκαλία, αλλά υπάρχουν καταστάσεις σε αυτό το δοχείο, μπορεί να είναι κατάλληλο ή ακατάλληλο. Για να δούμε αυτές τις καταστάσεις:

1. Το δοχείο είναι γεμάτο με κάτι, π.χ. με νερό, ή άλλα πράγματα -το οποίο βέβαια συμβολίζει ότι ένας άνθρωπος είναι γεμάτος πληροφορίες. Και όπως είναι γιομάτο δεν μπορείς να βάλεις άλλα πράγματα μέσα.
2. Το δοχείο είναι άδειο, αλλά έχει μια τρύπα κάτω, το οποίο σημαίνει ότι ό,τι και να μπαίνει μέσα χάνεται που συμβολίζει τον μαθητή που δεν συγκρατεί την διδασκαλία, την ξεχνάει, λόγο ασθενούς μνήμης, έλλειψης προσοχής κτλ.
3. Το δοχείο είναι αναποδογυρισμένο. Με άλλα λόγια ο άνθρωπος είναι πολύ περήφανος για να ακούσει και έχει αυτό που λέμε κλείσει τ΄αυτιά του..
 4. Το δοχείο έχει δηλητήριο μέσα, κάτι βλαβερό, και ότι και να ρίξει κάποιος μέσα αυτό χαλάει δηλητηριάζεται. Αυτά είναι τ' αρνητικά συναισθήματα που έχει κάποιος, που ενώ λαμβάνει μια εσωτερική και ωφέλιμη διδασκαλία την αλλοιώνει με τ' αρνητικά σου συναισθήματα, την δηλητηριάζει και συνεπώς δεν μπορεί να επωφεληθεί.

Αυτές είναι οι αρνητικές καταστάσεις του δοχείου, δηλαδή του πνεύματος ή του νου του μαθητή ο οποίος δεν μπορεί να λάβει την διδασκαλία και ακόμα και αν προσπαθεί η προσπάθεια αυτή είναι "ταμασική", δηλαδή κατά τρόπο τινά μάταιη.

Το δοχείο μας πρέπει λοιπόν να είναι σε ορθή θέση, άδειο και έτοιμο να δεχτεί την διδασκαλία -απ' όπου και αν αυτή προέρχεται (την ίδια την ζωή έντονα βιωμένη μ' έναν εσωτερικό τρόπο), χωρίς δηλητήριο μέσα και χωρίς τρύπα.

Δηλαδή κάποιος οφείλει να εξετάζει την ψυχολογία του και την εκάστοτε ψυχολογική του κατάσταση για να μπορεί να επωφελείται των διδαγμάτων και πολύ περισσότερο να μην πιστεύει ότι "τα ξέρει όλα" αλλά και ούτε ότι οι άλλοι "θέλουν να με εξαπατήσουν". Πρέπει να είμαστε έξυπνοι σαν τα φίδια και άδολοι σαν τα περιστέρια.

Εδώ θα ήθελα να παραθέσω 2 λόγια από τον Δάσκαλο Σαμαέλ από το κεφάλαιο της Βασικής Εκπαίδευσης που έχει τίτλο: ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣ...

❝Υπάρχουν στον κόσμο πολλοί ομιλητές που καταπλήσσουν με τη γλαφυρότητα τους, όμως είναι λίγοι αυτοί που ξέρουν ν' ακούν.
Το να ξέρεις να ακούς είναι δύσκολο πολύ, λίγοι είναι στ' αλήθεια οι άνθρωποι που ξέρουν αληθινά να ακούν.

❝ΟΤΑΝ ΜΙΛΑ Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ, ο ομιλητής, το ακροατήριο φαίνεται ότι είναι πολύ προσεκτικό, σαν να παρακολουθεί λεπτομερώς κάθε λέξη του ομιλητή, όλοι δίνουν την εντύπωση ότι ακούν, ότι βρίσκονται σε κατάσταση εγρήγορσης, όμως στο ψυχολογικό βάθος κάθε ατόμου υπάρχει ένας γραμματέας που μεταφράζει κάθε λέξη του ομιλητή.

❝ΑΥΤΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΓΩ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ. Η δουλειά του παραπάνω γραμματέα συνίσταται στο να κακοερμηνεύει και κακομεταφράζει τα λόγια του ομιλητή.

❝ΤΟ ΕΓΩ μεταφράζει σύμφωνα με τις προκαταλήψεις του, προ-αντιλήψεις, φόβους, υπερηφάνειες, επιθυμίες, ιδέες, αναμνήσεις κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. Οι μαθητές στο σχολείο, οι μαθήτριες, το σύνολο που αθροιστικά αποτελεί το ακροατήριο που ακούει, στην πραγματικότητα δεν ακούν τον ομιλητή, ακούν τον εαυτό τους, ακούν το ίδιο το δικό τους ΕΓΩ, το αγαπημένο ΜΑΚΙΑΒΕΛΙΚΟ ΤΟΥΣ ΕΓΩ, που δεν είναι διατεθειμένο να δεχθεί ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ, ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ, ΤΟ ΟΥΣΙΩΔΕΣ. Μόνο σε κατάσταση εγρήγορσης, ανοικτός στο καινούργιο, με ΝΟΥ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ ελεύθερο από το βάρος του παρελθόντος, σε κατάσταση πλήρους ΑΝΤΙΛΗΠΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, μπορούμε να ακούσουμε πραγματικά χωρίς την επέμβαση αυτού του κάκιστου γραμματέα της κακιάς ώρας που λέγεται ΕΓΩ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.

❝Όταν ο νους είναι εξαρτημένος από τη μνήμη, επαναλαμβάνει μόνο αυτό που έχει αποθηκευμένο.

❝Ο νους εξαρτημένος από τις εμπειρίες τόσων και τόσων χθες μπορεί να δει μόνο το παρόν μέσα από τα θολά γυαλιά του παρελθόντος.
ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ, αν θέλουμε να μάθουμε να ακούμε για να ανακαλύψουμε το καινούργιο, πρέπει να ζήσουμε σύμφωνα με τη φιλοσοφία της στιγμής.

❝Είναι επείγον να ζήσουμε στιγμή προς στιγμή χωρίς τις έγνοιες του παρελθόντος και χωρίς τα σχέδια του μέλλοντος.

❝Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι το άγνωστο από στιγμή σε στιγμή, ο νους μας πρέπει να είναι πάντα σε συναγερμό, σε πλήρη προσοχή, ελεύθερος από προκαταλήψεις, και προ-αντιλήψεις, έτσι ώστε να είναι πάντα δεκτικός.

❝Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου πρέπει να διδάξουν στους μαθητές τους και μαθήτριες τη βαθιά έννοια που περιλαμβάνει αυτό το να ξέρεις να ακούς.

❝Είναι αναγκαίο να μάθουμε να ζούμε με σοφία, να επαναβεβαιώσουμε τις αισθήσεις μας, να ραφινάρουμε τη συμπεριφορά μας, τις σκέψεις μας, τα συναισθήματα μας.

❝Δεν χρησιμεύει σε τίποτα το να έχουμε μια μεγάλη ακαδημαϊκή μόρφωση, αν δεν ξέρουμε να ακούμε, αν δεν είμαστε ικανοί να ανακαλύπτουμε το καινούργιο από στιγμή σε στιγμή.

❝Χρειαζόμαστε να ραφινάρουμε την προσοχή μας, να εξευγενίσουμε τα ήθη μας, να ραφινάρουμε τα πρόσωπα μας, τα πράγματα κ.λπ., κ.λπ.

❝Είναι αδύνατον να είμαστε αληθινά εκλεπτυσμένοι όταν δεν ξέρουμε να ακούμε.

❝Ο χοντροκομμένος, βαρύς, σκουριασμένος, διεστραμμένος νους ποτέ δεν ξέρει να ακούει, ποτέ δεν ξέρει να ανακαλύπτει το καινούργιο, αυτός ο νους μόνο καταλαβαίνει, μόνο αντιλαβάνεται με λαθεμένο τρόπο τις παράλογες μεταφράσεις αυτού του σατανικού γραμματέα που ονομάζεται ΕΓΩ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ.

❝Το να είσαι εκλεπτυσμένος είναι κάτι το δύσκολο και απαιτεί μεγάλη προσοχή. Μπορεί κάποιος να είναι πολύ εκλεπτυσμένος στη μόδα, ρούχα, κουστούμια, κήπους, αυτοκίνητα, φιλίες και εντούτοις να εξακολουθεί στο εσωτερικό να είναι χοντροκομμένος, αγενής και βαρύς.
Αυτός που ξέρει να ζει την κάθε στιγμή, προχωρεί πραγματικά από το δρόμο του αληθινού εξευγενισμού.

❝Αυτός που έχει νου δεκτικό, αυθόρμητο, ολοκληρωμένο, ξύπνιο, περπατά στο μονοπάτι του αυθεντικού εξευγενισμού.

❝Αυτός που είναι ανοιχτός σε κάθε τι το καινούργιο, εγκαταλείποντας το βάρος του παρελθόντος, τις προκαταλήψεις, τις αντιζηλίες, φανατισμούς, κ.λπ., προχωρεί θριαμβευτικά από τον γνήσιο δρόμο του εξευγενισμού.❞...

Ο Δρόμος της Αυτονακάλυψης, του Εξευγενισμού, της Γνώσης του Εαυτού μας, του Εδώ και Τώρα, οι πύλες του Κόσμου του Θαυμαστού και του Εσωτερικού μας Θεού ανοίγονται όταν ξέρουμε να ακούμε.

Η απόκτηση της Γνώσης

«Η συσσώρευση της γνώσης από μερικούς εξαρτάται από την απόρριψη της γνώσης από άλλους.

«Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή της ανθρωπότητας, που γενικά συμπίπτουν με την αρχή της παρακμής των πολιτισμών, όπου οι μάζες χάνουν ανεπανόρθωτα τη λογική τους και αρχίζουν να καταστρέφουν όλα όσα αιώνες και χιλιετηρίδες πολιτισμού είχαν δημιουργήσει. Αυτές οι περίοδοι μαζικής παραφροσύνης, που συχνά συμπίπτουν με γεωλογικές αναστατώσεις και κλιματολογικές αλλαγές, και παρόμοια φαινόμενα πλανητικού χαρακτήρα, αποδεσμεύουν μεγάλες ποσότητες της ύλης της γνώσης. Αυτό, με τη σειρά του, απαιτεί τη συλλογή αυτής της ύλης που, διαφορετικά, θα χανόταν. Έτσι, το έργο της περισυλλογής της σκόρπιας γνώσης, συμπίπτει συχνά με την πτώση και την καταστροφή των πολιτισμών.

«Αυτή η όψη του θέματος είναι ξεκάθαρη. Ο πολύς κόσμος ούτε θέλει, ούτε αναζητεί τη γνώση και οι ηγέτες του, για το δικό τους συμφέρον, προσπαθούν να ενισχύσουν το φόβο του και την απέχθειά του για οτιδήποτε νέο και άγνωστο. Η σκλαβιά μέσα στην οποία ζει η ανθρωπότητα, βασίζεται σ' αυτό το φόβο. Είναι μάλιστα δύσκολο να φανταστεί κανείς όλη τη φρίκη αυτής της σκλαβιάς. Δεν καταλαβαίνουμε Τί χάνουν οι άνθρωποι. Αλλά για να καταλάβουμε την αιτία αυτής της σκλαβιάς, αρκεί να δούμε πώς ζουν οι άνθρωποι, τι αποτελεί το σκοπό της ύπαρξής τους, ποιο είναι το αντικείμενο των επιθυμιών τους, των παθών και των φιλοδοξιών τους, τι σκέφτονται, για ποια πράγματα μιλάνε, τι υπηρετούν και τι λατρεύουν.

Σκεφτείτε πού ξοδεύονται τα λεφτά της πολιτισμένης ανθρωπότητας στην εποχή μας- ακόμη κι αν αφήσουμε κατά μέρος τον πόλεμο, που απαιτεί το υψηλότερο τίμημα και όπου συμμετέχουν ολόκληρα πλήθη. Αν σκεφτούμε για λίγο αυτά τα ζητήματα, γίνεται φανερό ότι η ανθρωπότητα, έτσι όπως είναι τώρα, με τα σημερινά της ενδιαφέροντα, δεν μπορεί να περιμένει τίποτε το διαφορετικό απ' αυτό που έχει. Αλλά, όπως ήδη είπα, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Ας υποθέσουμε ότι, για ολόκληρη την ανθρωπότητα, διατίθεται μισό κιλό γνώση το χρόνο. Αν αυτή η γνώση μοιραστεί σε όλους, ο καθένας θα πάρει τόσο λίγη που θα παραμείνει τόσο ανόητος όσο ήταν πριν. Αλλά χάρη στο γεγονός ότι ελάχιστοι θέλουν να έχουν αυτή τη γνώση, αυτοί που τη ζητούν, μπορούν πάρουν, ας πούμε, ένα κόκκο ο καθένας, και να αποκτήσουν τη δυνατότητα να γίνουν πιο έξυπνοι. Δεν θα μπορούσαν όλοι να γίνουν έξυπνοι, ακόμη κι αν το επιθυμούσαν. Αλλά κι αν γίνονταν έξυπνοι, αυτό δεν θα βοηθούσε σε τίποτε. Υπάρχει μια γενική ισορροπία που δεν μπορεί να ανατραπεί.

«Αυτή είναι η μία όψη. Η άλλη, όπως ήδη είπα, αφορά το γεγονός ότι κανείς δεν κρύβει τίποτε- δεν υπάρχει κανένα μυστήριο. Αλλά η απόκτηση ή η μεταβίβαση της αληθινής γνώσης απαιτεί πολύ μόχθο και μεγάλες προσπάθειες τόσο απ' αυτόν που τη δέχεται όσο κι απ' αυτόν που τη δίνει. Και όσοι κατέχουν αυτή τη γνώση, κάνουν ό,τι μπορούν για να τη μεταδώσουν, για να τη μεταβιβάσουν σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, να τους διευκολύνουν να τη προσεγγίσουν και να τους βοηθήσουν να προετοιμαστούν για να δεχτούν την αλήθεια. Αλλά η γνώση δεν μπορεί να δοθεί σε κανέναν με τη βία και όπως είπα προηγουμένως, μια απροκατάληπτη εξέταση της ζωής του μέσου ανθρώπου, σχετικά με το τι γεμίζει τις ημέρες του και ποια είναι τα ενδιαφέροντά του, θα δείξει αμέσως ότι είναι αδύνατον να κατηγορήσει κανείς τους ανθρώπους που κατέχουν τη γνώση, ότι την κρύβουν, ότι δεν θέλουν να τη μεταδώσουν ή ότι δεν θέλουν να διδάξουν σε άλλους αυτό που γνωρίζουν οι ίδιοι.

«Αυτός που θέλει τη γνώση πρέπει ο ίδιος να κάνει τις αρχικές προσπάθειες για να ανακαλύψει την πηγή της γνώσης και να την πλησιάσει, επωφελούμενος από τη βοήθεια και τις νύξεις που δίνονται σε όλους, αλλά που οι άνθρωποι, κατά κανόνα, δεν θέλουν να δουν ή να αναγνωρίσουν. Η γνώση δεν μπορεί να αποκτηθεί από τους ανθρώπους χωρίς προσπάθεια. Αυτό το καταλαβαίνουν πολύ καλά όταν πρόκειται για τη συνηθισμένη γνώση, αλλά στην περίπτωση της μεγάλης γνώσης, όταν παραδέχονται ότι μπορεί να υπάρχει, κρίνουν ότι είναι δυνατόν να περιμένει κανείς κάτι το διαφορετικό. Όλοι ξέρουν πολύ καλά, παραδείγματος χάρη, ότι αν κάποιος θέλει να μάθει κινέζικα, θα χρειαστεί αρκετά χρόνια εντατικής μελέτης. Όλοι ξέρουν ότι απαιτούνται πέντε χρόνια για να καταλάβει κανείς τις αρχές της ιατρικής, και ίσως άλλα τόσα για τη μελέτη της ζωγραφικής ή της μουσικής. Και όμως, υπάρχουν θεωρίες που υποστηρίζουν ότι η γνώση μπορεί να έρθει στους ανθρώπους χωρίς αυτοί να κάνουν καμία προσπάθεια, ότι μπορούν να την αποκτήσουν ακόμη και στον ύπνο. Η ύπαρξη και μόνο τέτοιων θεωριών αποτελεί μια πρόσθετη εξήγηση για το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να φτάσουν σ' αυτή τη γνώση. Παράλληλα, είναι βασικό να καταλάβει κανείς ότι ούτε οι ανεξάρτητες προσπάθειες του ανθρώπου για να επιτύχει κάτι προς αυτή την κατεύθυνση, μπορούν να έχουν αποτελέσματα. Ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει τη γνώση μόνο με τη βοήθεια εκείνων που την κατέχουν. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε από την αρχή. Πρέπει να μαθαίνει κανείς από εκείνους που γνωρίζουν.

~Γεώργιος Γεωργιάδης Γκουρτζίεφ

Ο Ψυχολογικός Άνθρωπος

Πρόκειται λοιπόν, να οργανώσουμε τον ψυχισμό (που βρίσκεται σε αταξία) για να δημιουργήσουμε τον ψυχολογικό άνθρωπο, που είναι ο αληθινός άνθρωπος με τη πιο πλήρη σημασία της λέξης.

Διακρίνατε λοιπόν, ανάμεσα στο "διανοητικό ζώο" το λανθασμένα ονομαζόμενο "άνθρωπος" και τον αληθινό και αυθεντικό ψυχολογικό άνθρωπο.

Εμείς χρειαζόμαστε να εργαζόμαστε πάνω στον εαυτό μας, αν θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν τέτοιο Άνθρωπο. Ωστόσο υπάρχει μάχη, μέσα μας: ο αισθησιακός νους είναι δηλωμένος εχθρός του υπέρτατου Νου.

Ο αισθησιακός νους ταυτίζεται με οποιαδήποτε περίσταση. Αν (για παράδειγμα) ξαφνικά βρεθούμε σε ένα πλουσιοπάροχο συμπόσιο, ταυτιζόμαστε τόσο με τα φαγητά, που μετατρεπόμαστε σε λαίμαργους. Και αν μας προσφέρουν ένα ποτήρι, ταυτιζόμαστε τόσο με το κρασί που καταλήγουμε μεθυσμένοι. Και αν συναντήσουμε στο δρόμο μας ένα άτομο του αντίθετου φύλλου (γοητευτικό, ενδιαφέρον), ταυτιζόμαστε τόσο με αυτό που καταλήγουμε σε πόρνους ή απλά μετατρεπόμαστε σε μοιχούς. Υπό αυτές τις περιστάσεις και με αυτόν τον τρόπο, δεν είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε τον ψυχολογικό άνθρωπο.

Αν πρέπει να αρχίσουμε την εργασία για να δημιουργήσουμε τον ψυχολογικό άνθρωπο από κάποιο σημείο, αυτό θα είναι (πραγματικά) από το να εργασθούμε πάνω στον εαυτό μας: να μην ταυτιζόμαστε ποτέ και με καμιά περίσταση και να αυτοπαρατηρούμαστε από στιγμή σε στιγμή, από λεπτό σε λεπτό...

~Α.Δ. Samael Aun Weor

η γνώση των υποκειμενικών στοιχείων που εμποδίζουν την πνευματική ισορροπία

Η ζωή ενός σοβαρού γνωστικού μαθητή πρέπει να συνδεθεί μεθοδικά με τη δημιουργία των απαραίτητων βάσεων, οι οποίες θα του επιτρέψουν να έχει μια σφαιρική γνώση των υποκειμενικών στοιχείων αυτών που εμποδίζουν την πνευματική του ισορροπία.

Η ζωή ενός γνωστικού μαθητή πρέπει να συνοδεύεται από τον μυστικισμό, την κατανόηση, τη θέληση και ένα βαθύ πόθο να επανεγκαθιδρύσει μια στέρεα ένωση με το Θεό.

Έτσι θα αποφύγει τα ανικανοποίητα εγώ, σε συγκεκριμένες στιγμές, να του αφαιρούν την επιθυμία και την ώθηση να πραγματοποιήσει μια εργασία.

Κάθε φορά που πραγματοποιείται εντός της ψυχής ο θάνατος ενός συνόλου, αυτό ωθεί στο φυσικό μέρος, πραγματικά επώδυνες διαδικασίες, μεγάλες συναισθηματικές καταστάσεις, γιατί αποσυνδέονται δικά μας στοιχεία που για πολλά χρόνια μας κρατούσαν συντροφιά.

Μόλις ξεπεράσουμε αυτές τις συναισθηματικές καταστάσεις, κυριαρχούν στις στιγμές μας η ειρήνη και η αρμονία. Αυτό είναι η ένταξη στο εσωτερικό μας των αυτόνομων κομματιών του Είναι μας, τα οποία αποδεσμεύονται από το συγκεκριμένο υποκειμενικό στοιχείο.

~Α.Δ. Lakhsmi

ΣΚΟΤΑΔΙΑ και ΦΩΣ

Τα ΣΚΟΤΑΔΙΑ είναι η ασυνειδησία, το ΦΩΣ είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Οφείλουμε να επιτρέψουμε στο Φως να διεισδύσει στα ιδιαίτερα μας σκοτάδια, γιατί προφανώς, το Φως έχει την ισχύ να νικήσει τα σκοτάδια. Μόνο το Φως της Συνείδησης κατευθυνόμενο όχι από τις γωνίες, αλλά με τρόπο πλήρη και κεντρικό επάνω σε εμάς τους ίδιους, μπορεί να δώσει ένα τέλος στις αντιθέσεις, στις ψυχολογικές αντιφάσεις και να εγκαταστήσει σε μας τη πραγματική εσωτερική ισορροπία.

Αν διαλύουμε όλο αυτό το σύνολο των Εγώ που κουβαλάμε στο εσωτερικό μας, έρχεται η αφύπνιση της συνείδησης και κατά συνέπεια ή απόρροια, η πραγματική ισορροπία του ψυχισμού μας. Το φως της συνείδησης, δίνοντας μας αληθινή ψυχολογική ισορροπία, έρχεται να βάλει το κάθε πράγμα στη θέση του και αυτό που πριν βρισκόταν σε εσωτερική σύγκρουση μέσα μας, εκ των πραγμάτων παραμένει στη κατάλληλη θέση του. Μόνο δια μέσου της ψυχολογικής αυτοπαρατήρησης, επιτρέπουμε στο φως να διεισδύσει στα ιδιαίτερα μας σκοτάδια...

Έτσι λοιπόν, χρειαζόμαστε να γίνουμε κύριοι της δικής μας συνείδησης: τοποθετώντας την εκεί όπου πρέπει να τοποθετηθεί, βάζοντας την εκεί όπου πρέπει να βρίσκεται, μαθαίνοντας να τη θέτουμε σε ένα μέρος και μαθαίνοντας να την αφήνουμε. Η συνείδηση είναι ένα δώρο θαυμάσιο, αλλά ένα δώρο που δεν χρησιμοποιούμε σοφά.

Πραγματικά, η συνείδηση είναι το πιο άξιο που έχουμε. Τα διάφορα ψυχικά ακόλουθα που φορτωνόμαστε, με κανένα τρόπο δεν είναι άξια. Το μοναδικό άξιο, το μοναδικό αληθινό, αυτό που ναι αξίζει τον κόπο σε μας, είναι η συνείδηση, αλλά βρίσκεται κοιμισμένη, δεν ξέρουμε να τη χειριζόμαστε: τα ψυχικά ακόλουθα την πηγαίνουν όπου αυτά θέλουν. Εμείς, πραγματικά, δεν ξέρουμε να την χειρισθούμε και αυτό είναι πραγματικά αξιοθρήνητο.

Αν θέλουμε μια αλλαγή, αλλά μια αλλαγή σε βάθος, πρέπει να αρχίσουμε μαθαίνοντας να χειριζόμαστε αυτό που ονομάζεται Συνείδηση.

~ Samael Aun Weor

Διαλογισμός & Έμπνευση

Ερώτηση: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε , τι μπορούμε να κάνουμε όταν το Εγώ εμφανίζεται στην στιγμή του διαλογισμού;

Δάσκαλος Lakhsmi: Αγαπητή αδελφή, που κάνετε την ερώτηση, είναι αναγκαίο να καταλάβετε ότι ο διαλογισμός είναι μια επιστήμη και δεν μπορούμε να εξασκήσουμε έναν διαλογισμό χωρίς να κάνουμε πριν μια μελέτη και χωρίς να έχουμε καταλάβει ποια πρέπει να είναι η συμπεριφορά μας απέναντι από το νου και τις σκέψεις. Όπως λέει ο Δάσκαλος Σαμαέλ, πάνω απ' όλα είναι αναγκαίο να μάθουμε να σκεφτόμαστε με την καρδιά και να αισθανόμαστε με το κεφάλι. Στην καθημερινή ζωή είναι αναγκαίο να μάθουμε να έχουμε έναν ήρεμο νου, αλλά χωρίς να το πιέσουμε. Είναι αναγκαίο να μάθουμε να εμπνευσθούμε πάνω στα όμορφα πράγματα της ζωής, γιατί δεν είναι όλα πόνος. Είναι αναγκαίο να μάθουμε την επιστήμη του θαυμασμού και της λατρείας, για να μάθουμε μετά να κάνουμε καλά έναν διαλογισμό.

~Α,Δ, Lakhsmi

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι

Όταν μελετάει κανείς τα ευαγγέλια του Χριστού καταλαβαίνει πραγματικά ότι ο Κύριος της Τελειότητας θέλει να απελευθερωνόμαστε. Ας δούμε π.χ. τους Μακαρισμούς. Είναι ηλιακοί εκατό τοις εκατό και όχι σεληνιακοί. Αρχίζουν οι μακαρισμοί διδάσκοντάς μας την μη ταύτιση. Μακάριοι, λέει ο Κύριος της Τελειότητας, οι φτωχοί τω πνεύματι διότι σε αυτούς ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών. Αλλά ποιοι είναι οι φτωχοί τω πνεύματι; Δεν σας ήρθε να σκεφτείτε; Ένας άνθρωπος που είναι ταυτισμένος με τα λεφτά, το εμπόριο, τις φιλονικίες κ.λ.π. είναι πτωχός τω πνεύματι; Ένας άνθρωπος ταυτισμένος με τον εαυτό του, που είναι γεμάτος εικόνες του εαυτού του, που αισθάνεται μεγάλος, δυνατός, έξοχος, άρρητος κλπ. μήπως είναι φτωχός τω πνεύματι; Είναι φανερό πως όχι. Αυτός που είναι γεμάτος από τον εαυτό του δεν έχει αφήσει λίγο χώρο για τον Θεό. Τότε δεν είναι φτωχός τω πνεύματι, πως θα μπορούσε να είναι μακάριος;

Ας κοιτάξουμε π.χ. την υπερηφάνεια. Δεν είναι περήφανος μόνο αυτός που έχει λεφτά, αυτός που ανήκει σε μία καλή οικογένεια σικ όπως λέγεται. Δεν είναι περήφανος μόνο αυτός που έχει ωραίο αυτοκίνητο, που αισθάνεται ευτυχισμένος με αυτό. Υπάρχει και άλλη υπερηφάνεια. Θέλω να αναφερθώ ξεκάθαρα στην μυστικιστική υπερηφάνεια. Μερικές ψευδοεσωτεριστικές και ψευδοαποκρυφιστικές σχολές λένε: «Μέσω του νόμου της εξέλιξης, κάποια μέρα θα φτάσουμε να είμαστε άρρητοι θεοί, ο άνθρωπος είναι καλεσμένος να μετατραπεί σε Θεό». Βέβαια τέτοιες διδασκαλίες οδηγούν στην μυστικιστική υπερηφάνεια, στην μεγαλομανία, στην πνευματική υπεροψία. Ακόμα και αν ο άνθρωπος είναι πολύ τέλειος, στην πραγματικότητα της αλήθειας, ακόμα και αν έχει φτάσει να είναι ένας Μποντισάτβα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό, ένας άνθρωπος. Θεός είναι ο Πατέρας που είναι εν κρυπτώ, μόνο Αυτός είναι Θεός.

Ο Πατέρας μπορεί να πάρει έναν άνθρωπο αν είναι τέλειος, εάν είναι ένας Μποντισάτβα, να τον βάλει στον νου του, στην καρδιά του ή να τον βάλει να δουλεύει έξω από τον εαυτό του, σε κάποιο μέρος για να κάνει κάτι. Αλλά να αισθάνεται αυτός ο ανθρωπάκος ότι είναι ένας Θεός, αυτό είναι μεγαλομανία του χειρότερου είδους. Οι Άνθρωποι είναι Άνθρωποι και τίποτε άλλο παρά αυτό. Ο Θεός είναι Θεός αλλά εμείς οι Άνθρωποι είμαστε Άνθρωποι.

Αυτός που αισθάνεται πολύ σοφός επειδή έχει μερικές ψευδοεσωτεριστικές ή ψευδοαποκρυφιστικές γνώσεις στον νου και πιστεύει ότι είναι ένας μεγάλος μυημένος κ.λ.π. έχει πέσει στην μεγαλομανία, είναι γεμάτος από τον εαυτό του. Ο καθένας από εμάς δεν είναι παρά ένα άθλιο σκουλήκι της γης. Όταν λέω έτσι αρχίζω από εμένα που θεωρούμαι αυτό και τίποτε άλλο παρά αυτό, ένα άθλιο σκουλήκι της λάσπης του κόσμου. Ο θεός είναι θεός και αυτό είναι δικός του λογαριασμός. Εμείς δεν είμαστε θεοί, είμαστε απλώς άθλια σκουλήκια της λάσπης της γης και είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι είμαστε θεοί, ότι είμαστε σοφοί.

Έτσι στην πραγματικότητα της αλήθειας αγαπητοί μου φίλοι είστε γεμάτοι με τον εαυτό σας. Το να έχετε ψεύτικες εικόνες του εαυτού σας, φαντασίες του εαυτού σας, δεν σημαίνει ότι είστε πτωχοί τω πνεύματι.

~Α.Δ. Samael Aun Weor

Για να νικήσετε την ψεύτικη προσωπικότητα...

Για να νικήσετε την ψεύτικη προσωπικότητα «αρνηθείτε τον εαυτό σας». Θα παραμείνει ένα όνομα για να σας ονομάζουν, αλλά δεν πρέπει να παραμείνει καμία γνώμη, καμία άποψη, πρέπει να είστε απλοί όπως το νερό. Ένας άνθρωπος θα συνέχιζε τυφλός εάν μεταξύ αυτού και της εσωτερικής του γέννησης παρεμβαλλόταν η ψεύτικη προσωπικότητα. 

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντέχουν να τους μαλώνουν, που δεν θέλουν να «σκύψουν» για να καθαρίσουν το πάτωμα, που δεν έχουν καμία ταπεινότητα, καμία απλότητα, και που θέλουν ο Χριστός να γεννηθεί σε αυτόν τον σκουπιδότοπο. Ο Χριστός γεννιέται στην καρδιά των ταπεινών, των ανθρώπων με κατανόηση. 

Δεν είναι οι μυήσεις αυτές που μας βγάζουν από το πρόβλημα, μας βγάζουν η ταπεινότητα, η απλότητα και ο θάνατος που κάποιος καταφέρνει να κάνει.

~Α.Δ. Michael